نوشتن مثل عشق ورزيدن است. وقتي مي‌بينيم که اين غريزه‌ي پاک و بي‌آلايش تا کجا ما را با خود مي‌برد، شگفت‌زده مي‌شويم. (پل انگگل)

نوشتن يکي از بنيادي‌ترين مهارت‌هاي انساني است که در فرآيند آموزش و تربيت جايگاهي بي‌بديل دارد. رشد و ارتقاء اين مهارت بستري براي پرورش تفکر انتقادي، خلاقيت و توانايي سازمان‌دهي ذهني فراهم مي‌آورد. در نظام‌هاي آموزشي، نوشتن همواره به‌عنوان ابزاري براي يادگيري عميق‌تر و تثبيت مفاهيم علمي و تربيتي مورد توجه بوده است.
اهميت درس نگارش  
آلبرت انيشتين اساس کشفيات بزرگ خود را اين حس خيال‌پردازانه کودکي خود مي‌داند که اگر سوار يک ذره نور بودم، دنيا را چگونه مي‌ديدم.
درس نگارش در دوره متوسطه دوم، جايگاهي بنيادين در پرورش انديشه و توانايي بيان دانش‌آموزان دارد. اين درس نه تنها مهارت نوشتن را تقويت مي‌کند، بلکه بستري براي انديشيدن، تحليل کردن و خلق آثار ادبي و فکري فراهم مي‌آورد. با اين حال، در نظام آموزشي ما هنوز آن‌گونه که بايد و شايد به اهميت آن توجه نشده است.

اهداف درس نگارش
ضرورت توجه به درس نگارش
هدف از ادبيات حتما نوشتن و خلق کردن شعر و داستان و متن نيست بلکه پيدا کردن يک نگاه نو است و در دنياي امروز، يکي از اهداف درس نگارش، پرورش توان گفتاري و نوشتاري دانش‌آموزان به جهت نظم‌دهي به ذهن آشفته آن‌هاست تا ازاين رهگذر ظرفيت‌هاي ذهني آن‌ها گسترش پيدا کرده و دايره حسي و تجربي‌شان وسعت پيدا کند چرا که توانايي نوشتن و بيان مؤثر يکي از مهارت‌هاي کليدي براي موفقيت در تحصيل و زندگي اجتماعي محسوب مي‌شود و درس نگارش به دانش‌آموزان کمک مي‌کند تا افکار خود را سامان دهند و قدرت استدلال خود را تقويت کنند و از نظر دور نيست که اين درس مي‌تواند بستري براي پرورش نويسندگان، روزنامه‌نگاران، پژوهشگران و انديشمندان آينده باشد لذا بي‌توجهي به اين درس، موجب ضعف جدي در توانايي بيان و تحليل دانش‌آموزان خواهد شد.